Yıldızlar... Ben olsam da parlayacak...
Dünya, ben olmasam da dönecek...
Aşk, ben olmasam da olacak...
Oğlum, ben olmasam da büyüyecek...
Ne çizgi, ne yalan,ne rollere gerek o zaman. Bir hayat varsa eğer, eğer somut olan burası, soyut olan diğeriyse,önce burayı yaşamalıyım ben... Yoksa soyut ilişkiler gibi olacak somut hayatım.
Ben o değilim. Hiç olmadım, inşallah asla olmam. Ama rol yapabilmek isterdim aslında. Filmlerde başrol, oğlum da oynasın dizilerde hatta...Ama sadece ekranda...
Gerçekte...
Gerçek olsun herkes, ben, hepimiz.
Stars... They will shine also without me...
World, will turn without my existance...
My son, will grow even without my living...
No lines, no lies, no roles are necessary then. If there is a life and if the concrete one is here and the abstract is the other, then i must live this world now. Otherwise my concrete life will be like the abstract relations.
That is not me. I never was like that,i hopei never will be. Thus i wanted to act actually. A Star in a movie, even my son would play in a tv series... But only on that screen...
In reality?
Everyone shall be real, me, all of us!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder