20 Haziran 2010 Pazar
"Hey...Good morning. "
There we go.
We wake up everyday. Brush our teeth, wash our face,or shave, or get a shower...And then have a cup of coffee, or a breakfast, or a cereal... The ones who have the time to go for jogging, or an half&hr walking by the seaside...And then this is it. We r done. The day starts. Your day, our day, my day starts. The rush or the silence starts.
There you go, there we go.
Blogging, facebooking, surfing... Running in your office back and forth, giving orders,or taking orders, lucky if u have a time for a cup of coffee or tea, or even a glass of wine during lunch with your closest friend...Time to chat, through messenger. Hear his problems with his wife, cheating of her husband, or about their mortgage.... Bla bla.
Nope, this ususally doesn't work that way. These are issues that needs to be discussed with your private ones. The ones that put value in your life. Just like the taste of that coffee when you first wake up, or just at that moment how you feel when you hear the sound of the morning praying, or, the very first winning in the stock exchange with the new day, hearing the greatest news during the evening news. Being so happy when your son wins the 2nd in the swimming race, or his playing the guitar solo... The very first zip of wine after the hard load of a working day in the sunset, or surfing in Alacati.
How about not feeling sad after your one night stand, or, not vomitting over from the thirst of dozens of shots of tekilla...Waiting to complete the series you have been watching since 2 months, or seeing the fruits of your first peach tree in your own small garden...The rainbow colors of geranium, or the rose tree giving white-orange roses in one seed.
Honestly believing in what u r saying, praying for your dreams, being the real you whether you get drunk or sober. How about never ask for anything from anyone, but just asking for the first time, or, the life catching after that series of chemo, havinng the last session with your patient, or is it you who is the patient and the patient of yours healing you with an amazing kind of way.Giving up smoking, or starting pot. Never asking why, or, hearing the words that u have been expecting since so many years...
Saying you r done, or u r just getting started...
Need the sex, or looking for the tenderness...Buying the most expensive classy car, or using a bike.
Hey, worrying about everything, or nothing.
Meaning anything, or everything.
Hey,you are daring...The day is just gettin' staretd.
:)
9 Temmuz 2010 Cuma
30 Haziran 2010 Çarşamba
You can see my face... Terrified, scared... Happy, sorry, cryin'... Fallin', risin'...May be exhausted... Running, waiting... Trying to take it from and make it right....Just need to tell that you were always loved. Always be loved. But someday you were broken into two or three...
Broke someone's heart,or may be broken?
If you could only hear that he was fallin' for you... Or she left you with turning your heart into a stone.
But if you only knew, you were just a stone they could stand upon. Begged to be stand on... Those were the times that you had to be strong, needed to be right, had to keep your silence...Or had to get drunk, had to stand still, or, sober...
Now it's time to light up yourself and others
As if you have no other choice.
Just the silence of the kitten in your lap, waiting for your love and just a small piece of food.Or the child to be taken cared of...
If then shadows 'r filling your empty heart...
The words that we 'r not saying...
Trying to feel alive... Trying to survive...
Trying to be all that you were meant to be...
As troubles come and go, You still keep your silence and wait for the ones who would raise you up... Just a small kitten, or a child, or a lover. To stand on your foot, rise up with the shining sun
You would raise up so that you can stand up and survive...
Facing the truths, feeling alive, feeling the tenderness on the shoulders of that someone...Just that you were fallin' down on your own.
Just lie there and ask them if they would lie down near you.
Never say those 3 words. No need to say them.
Try to forget what you were told before you get too old.
Jump into love. Waste time... Go to sleep, wake up
Read, hear the soundof that wonderfull music
Tell lies or may be the truths
Live the things behind welcoming the new ones
Praying, believing that they would be better.
Better than ever:)
You can see my face... Terrified, scared... Happy, sorry, cryin'... Fallin', risin'...May be exhausted... Running, waiting... Trying to take it from and make it right....Just need to tell that you were always loved. Always be loved. But someday you were broken into two or three...
Broke someone's heart,or may be broken?
If you could only hear that he was fallin' for you... Or she left you with turning your heart into a stone.
But if you only knew, you were just a stone they could stand upon. Begged to be stand on... Those were the times that you had to be strong, needed to be right, had to keep your silence...Or had to get drunk, had to stand still, or, sober...
Now it's time to light up yourself and others
As if you have no other choice.
Just the silence of the kitten in your lap, waiting for your love and just a small piece of food.Or the child to be taken cared of...
If then shadows 'r filling your empty heart...
The words that we 'r not saying...
Trying to feel alive... Trying to survive...
Trying to be all that you were meant to be...
As troubles come and go, You still keep your silence and wait for the ones who would raise you up... Just a small kitten, or a child, or a lover. To stand on your foot, rise up with the shining sun
You would raise up so that you can stand up and survive...
Facing the truths, feeling alive, feeling the tenderness on the shoulders of that someone...Just that you were fallin' down on your own.
Just lie there and ask them if they would lie down near you.
Never say those 3 words. No need to say them.
Try to forget what you were told before you get too old.
Jump into love. Waste time... Go to sleep, wake up
Read, hear the soundof that wonderfull music
Tell lies or may be the truths
Live the things behind welcoming the new ones
Praying, believing that they would be better.
Better than ever:)
sevmek
06 Temmuz 2010 Salı
Birini sevdiğinizde... Birini, bir şeyi, bir varlığı, ya da yokluğu, olmayanı... Fedakarlık yaparsınız, herseyi riske atarsınız sonucuna bakmadan.Ya da atmaz, yolunuza devam edersiniz. Sonra...? Sonra gerçekleri görüp, üzülüp, keşke demez misiniz? Keşke şöyle böyle diye... Sadece sevmek yeterli mi bize? Sadece seviyorum demek. Değil aslında. Kalbe bakın. Kalbiniz ne derse odur aslında gerçek, asıl olan. Sonrasını düşünmez ki kalp. Sadece o andır. O mutluluk, hüzün, aşk, his, korku, seks, ya da neyse... Ama sonradan, sabah olur, güneş yine doğar. Yaşanılan, sadece riske dolup içine attığınızdır. O andır. Güneş yokken olanlardır. Gecedir.Sabahtır. Sabah olan, gece olanların yorumudur. Ya da yorumsuzu...Yorumlamayın hiç. Ben yorumlamıyorum artık. Yaşanılan kardır bize diyorum sadece. Mutlu olma anları, onalr öyle az ve nadir, hassas ve değerli ki.. Bazen hergün aynı yatakta beraber oldugunuzla hissedemeyip, bir gecede yaşanılandır. İçinize dolandır, ya da bosalttığınızdır:)
Sakın durmayın.Geçen her dakika bize aleyhtedir çünkü. Onlar bir KEŞKE' dir. Fedakarlık edin, verene verin, alana verin, verenden alın. Hayat işte böyle yaşanır çünkü. Ama kırmayın, üzmeyin. Geri gelir çünkü.Bir şekilde ödenir alınanlar, alınır verilenler, gelir gidenler ya da gidenler gelir geri. Karşımıza çıkar. Korkmayın eğer haklıysanız. Başka türlü geçmez bu hayat. Yaşayamadıklarınızı yaşayın. Ötekiler yıpratır alır içimizdekileri, kaşındırır, sıkar, sorgular düşüncelerimizi hergün. Yapmamak lazım. Yapmamayı başarmak lazım veya yapmayı. Sadece sevmek lazım, sadece sevmek. Sevmemek değil.
Hep sevgiyle kalın...
Birini sevdiğinizde... Birini, bir şeyi, bir varlığı, ya da yokluğu, olmayanı... Fedakarlık yaparsınız, herseyi riske atarsınız sonucuna bakmadan.Ya da atmaz, yolunuza devam edersiniz. Sonra...? Sonra gerçekleri görüp, üzülüp, keşke demez misiniz? Keşke şöyle böyle diye... Sadece sevmek yeterli mi bize? Sadece seviyorum demek. Değil aslında. Kalbe bakın. Kalbiniz ne derse odur aslında gerçek, asıl olan. Sonrasını düşünmez ki kalp. Sadece o andır. O mutluluk, hüzün, aşk, his, korku, seks, ya da neyse... Ama sonradan, sabah olur, güneş yine doğar. Yaşanılan, sadece riske dolup içine attığınızdır. O andır. Güneş yokken olanlardır. Gecedir.Sabahtır. Sabah olan, gece olanların yorumudur. Ya da yorumsuzu...Yorumlamayın hiç. Ben yorumlamıyorum artık. Yaşanılan kardır bize diyorum sadece. Mutlu olma anları, onalr öyle az ve nadir, hassas ve değerli ki.. Bazen hergün aynı yatakta beraber oldugunuzla hissedemeyip, bir gecede yaşanılandır. İçinize dolandır, ya da bosalttığınızdır:)
Sakın durmayın.Geçen her dakika bize aleyhtedir çünkü. Onlar bir KEŞKE' dir. Fedakarlık edin, verene verin, alana verin, verenden alın. Hayat işte böyle yaşanır çünkü. Ama kırmayın, üzmeyin. Geri gelir çünkü.Bir şekilde ödenir alınanlar, alınır verilenler, gelir gidenler ya da gidenler gelir geri. Karşımıza çıkar. Korkmayın eğer haklıysanız. Başka türlü geçmez bu hayat. Yaşayamadıklarınızı yaşayın. Ötekiler yıpratır alır içimizdekileri, kaşındırır, sıkar, sorgular düşüncelerimizi hergün. Yapmamak lazım. Yapmamayı başarmak lazım veya yapmayı. Sadece sevmek lazım, sadece sevmek. Sevmemek değil.
Hep sevgiyle kalın...
4 Temmuz 2010 Pazar
İnsan nasıl tanınır? Nasıl tanımlanır? Ailesiyle mi? Ailesindeki fertlerin tanımlamalarıyla mı? Ya belki onlar sizi hiç tanımamışlarsa, sizin hakkınızda yorum yapıp, sizi tanımlamaktalarsa? Ya da sizi çok iyi bilip tanıdıklarınzı söyleyen o bir takım bilmişler sizi sizin adınıza hem dış görünüşünüzle hem iç yapınızla yorumlayıp, tanımlıyorlarsa?
Bence herkes susmalı. Herkes yerini bilmeli. Bu siz yaşarken de, öldükten sonra da böyle olmalı... Nasıl konuşulur, nasıl istenirse, benimsenirse öyle yorumlanır. Halbuki YANLIŞ. kocaman bir yanlış, YALAN! Çünkü siz sizsiniz;o da O...
Siz kendi bildiğinizi yorumlarsınız, savunursunuz; O ise sadece kendi bildiğini...
Hangisi sizsiniz peki? O mu, öbürü mü? Kim karar verecek? Siz öldünüz.Peki siz bu saçma yorumlar için mi yaşadınız? Hep böyle mi anılacaksınız?
Kimse ağlamasın, sakın... Bilmeden, tanımadan; bildiğini sanıp, gözyaşlarıyla kandırmasın. Ya sevsin, ya sevmesin. Ama sevdiğini sandırıp, sakın kandırmasın. Çünkü gerçekten bilenler gerçekten tanıyan o nadirler tarafından yıkılacaklar. Bu yüzden sakın kandırmasınlar. Kendilerini ve diğerlerini.
Sevdiklerinizi gerçekten iyi tanıyın. Öyle tanıyın ki, bilmeyen, bilinmeyen, sorulamayan soruları sorun onlara... Ve sakın yargılamayın duymak istemediğiniz o cevaplar için,sadece şükredin, bir canlıyı, bir yaratılanı tanıyabildiğiniz için... Hayal ettiğiniz kişi olmadığı için.Sadece özgün yeni bir keşif gibi, tat alın O'ndan. Yaşayın O'nu.Röller ayrı. İnsanlar ayrı. Herkes farklı hayatta. Bu bize bir lutuftur aslında. Tanrı hediyesidir. Ama sadece görebilenler; egoyu bırakıp, karşındakini sayanlar anlayabilir. Birilerine birşeyler kazandırmak adına, sadece başkalarına birşeyler yapmış ve bunun hazzını yaşamak isteyenler anlayabilir ince ayarı...
O sade, yalın, sessiz ama güçlü sesi... Duyguyu, hazzı, o kalp atışını... Yaşadığını...O babaya olan sarılıştaki, acizane çocuk hisleri, ya da o çocuklugunuzdaki en saf arkadaşça duyguları...Bir müzik, bir dans, bir film... Hepsini bilemezsiniz. Ama sadece yaşarsınız. Bu duygular sadece sizindir, ama sizi bilenler, gerçekten bilenler... Bıraksınlar, sahnede sadece onlar olsun. Onlar siz hayattayken geriye bıraktığınız, sizin söz vasiyleriniz olsun.Konuşamadığınız, söyleyemediklerinizi söylesin onlar.Yeter ki doğruyu gerçeği ve SİZi anlatabilsinler, ki böylece siz yattığınız yerde huzur içinde uyuyabilesiniz...
Bence herkes susmalı. Herkes yerini bilmeli. Bu siz yaşarken de, öldükten sonra da böyle olmalı... Nasıl konuşulur, nasıl istenirse, benimsenirse öyle yorumlanır. Halbuki YANLIŞ. kocaman bir yanlış, YALAN! Çünkü siz sizsiniz;o da O...
Siz kendi bildiğinizi yorumlarsınız, savunursunuz; O ise sadece kendi bildiğini...
Hangisi sizsiniz peki? O mu, öbürü mü? Kim karar verecek? Siz öldünüz.Peki siz bu saçma yorumlar için mi yaşadınız? Hep böyle mi anılacaksınız?
Kimse ağlamasın, sakın... Bilmeden, tanımadan; bildiğini sanıp, gözyaşlarıyla kandırmasın. Ya sevsin, ya sevmesin. Ama sevdiğini sandırıp, sakın kandırmasın. Çünkü gerçekten bilenler gerçekten tanıyan o nadirler tarafından yıkılacaklar. Bu yüzden sakın kandırmasınlar. Kendilerini ve diğerlerini.
Sevdiklerinizi gerçekten iyi tanıyın. Öyle tanıyın ki, bilmeyen, bilinmeyen, sorulamayan soruları sorun onlara... Ve sakın yargılamayın duymak istemediğiniz o cevaplar için,sadece şükredin, bir canlıyı, bir yaratılanı tanıyabildiğiniz için... Hayal ettiğiniz kişi olmadığı için.Sadece özgün yeni bir keşif gibi, tat alın O'ndan. Yaşayın O'nu.Röller ayrı. İnsanlar ayrı. Herkes farklı hayatta. Bu bize bir lutuftur aslında. Tanrı hediyesidir. Ama sadece görebilenler; egoyu bırakıp, karşındakini sayanlar anlayabilir. Birilerine birşeyler kazandırmak adına, sadece başkalarına birşeyler yapmış ve bunun hazzını yaşamak isteyenler anlayabilir ince ayarı...
O sade, yalın, sessiz ama güçlü sesi... Duyguyu, hazzı, o kalp atışını... Yaşadığını...O babaya olan sarılıştaki, acizane çocuk hisleri, ya da o çocuklugunuzdaki en saf arkadaşça duyguları...Bir müzik, bir dans, bir film... Hepsini bilemezsiniz. Ama sadece yaşarsınız. Bu duygular sadece sizindir, ama sizi bilenler, gerçekten bilenler... Bıraksınlar, sahnede sadece onlar olsun. Onlar siz hayattayken geriye bıraktığınız, sizin söz vasiyleriniz olsun.Konuşamadığınız, söyleyemediklerinizi söylesin onlar.Yeter ki doğruyu gerçeği ve SİZi anlatabilsinler, ki böylece siz yattığınız yerde huzur içinde uyuyabilesiniz...
Kaydol:
Yorumlar (Atom)