Ben lacivertim...O kadar lacivert ki...4 yaşında babaya deliren Ankaralı bir çocuk, 11 yaşında İstanbul'a getirilen daha küçük bir genç kızken ben, 28 yaşında bir borsacıyken, 39'da tek bir anne iken...Hala lacivertim. Hep aynıyım ben. O kadar aynıyım ki ben, hala o küçük kızı barındırıyorum içimde...Yalnız, rockla beslenen ve aslında sevgiye çıldıran, dostluğu dolu dolu yaşatan, kimseyi bırakmayan, bazen terkedilen, bazen su gibi, vazgeçilemeyen...İşte o benim... Hala lacivertim...Ölene dek.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder